29 بهمن(سپندارمزگان) روزِ مهر ایرانی ♥

جشن اسپندگان
چند گاهی است که به هنگام فرارسیدن روز چهاردهم فوریه میلادی که برابر است با 25 بهمن ماه در گاهشماری خورشیدی، جوانان ایرانی نیز به پیروی از یک سنت اروپایی این روز را به یاد عشق و دلدادگی همچون ولنتاین جشن میگیرند و برای دوستان و یاران خود ارمغانی فراهم میکنند. برای بسیاری از جوانان کشور ما ولنتاین بهانه ای شده برای شادی بیشتر، یادآوری مهر دوستان و شکوفایی جوانه های عشق که بیگمان نیاز زندگی فردی و همبودین آنان است. دلبری، دلدادگی و شیدایی از واژگانی پر ارج در فرهنگ نیاکان ماست که جان مایه چامه ها و فرهنگ گذشتگان نیز بوده است و یادگار آن در بسیاری از داستانها و دلیریها و پهلوانی ها همچنان پایدار است از زال و رودابه در شاهنامه فردوسی تا شیرین و فرهاد، خسرو و شیرین و ترنمهای عاشقی که در هرگوشه ایران سروده شده است. پرسش اینجاست که برای بزرگداشت عشق، چرا ولنتین را از فرهنگ دیگران پذیرفته ایم و از فروزه و بنیان عشق در فرهنگ خود بیگانه شده ایم و زمان برگزاری جشن ایرانی آن را فراموش کرده ایم.

ولنتاین چگونه شکل گرفته است؟ برهمگان آشکار است، در سده سوم ترسایی که با برابر شده بود با آغاز پادشاهی ساسانیان در ایران، در روم باستان فرمانروایی به نام کلودیوس دوم وجود داشته است یکی از باورهای غیرمنطقی این فرمانده این بوده که سربازانی در برابر دشمن بهتر ایستادگی کرده و میجنگند که مجرد باشند. به همین روی پیوند زناشویی را برای سربازان امپراتوری روم تا مدتها ممنوع کرده بود. 
کسی جرات نداشت تا از فرمان کلودیوس سرپیچی کند و اجازه دهد تا سربازی ازدواج کند تا اینکه کشیشی به نام والنتیوس (والنتاین) برآن شد تا پیوند زناشویی سربازان رومی را با نامزدهایشان و به گونه پنهانی برقرار سازد. پس از اینکه کلودیوس از این رویکرد آگاه شده دستور میدهد تا ولنتاین را زندانی کنند. ولنتاین پس از زمانی در زندان عاشق دختر زندانبان میشود. این کشیش در پایان به جرم برقراری پیوند زناشویی میان عاشقان، خود با دلی عاشق گونه کشته میشود. روزی که قرار بود تا این حکم برای ولنتاین اجرا شود پیش از آن والنتاین نامه سپاسداری و یادبود برای دختر زندانبان مینویسد که متن آن با واژه ولنتاین پایان مییابد.
پس از آن در سال ۴۹۶ پس از میلاد، پاپ جلاسیوس، روز چهاردهم فوریه را به یاد او روز ولنتاین نام گزاری کرد و از آنجا که او فدایی و جان باخته راه عشق بوده این روز از آن پس روز عشق در فرهنگ آن سوی مرزها نام گرفته و به آرامی به دیگر کشورها به ویژه ایران نیز راه یافته است تا سنتی تازه و شادی بخش باشد برای جوانان ایرانی که شیفته عشق و دلدادگی بوده ولی نا آگاه از اینکه خود از سنت ها و فرهنگی دیرپا و ارزشمند برخوردارند که در آن عشق و پیوند زناشویی جایگاه زیبا و ارزشمندتری داردکه کمتر به آن پرداخته شده و پشت پرده های بی مهری پنهان شده است.در فرهنگ ایران باستان روز عشق و مهربانی همراه با برگزارى جشنى به پاس بزرگداشت عشق، این داده نیک اهورایی با پیشینه بیش از سه هزارسال وجود داشته است که در برابر جشن ولنتاین رومی که تنها سه سده پیش از میلاد رومیان شکل گرفته است از جایگاه ویژه ای برخورداربوده است. در فرهنگ و سنت مردم ایران باستان جشن و شادمانی یکی از جلوه های نیک زندگی بوده و شادمان زیستن برای همگان آرزو شده است. با پژوهش در نسک اوستا و فرهنگ ایران باستان و با بررسی سنتهای ملی مردم این سرزمین در مییابیم که جشنهای بسیاری از روزگاران دور در ایران وجود داشته است و نیاکان فرزانه ما همواره بر آن بودند تا جشن و شادمانی را گسترش دهند. به همین انگیزه جشن هایی را به مناسبتهای گوناگون تاریخی، ملی و دینی از خود به یادگار گذاشته اند.
یکی از ازجشن های برجسته و فرخنده که نیاکان ما با عشق و شوری ویژه آن را برپا میداشتند "جشن سپندارمز" یا جشن "اسپندگان"است. جشن اسفندگان برای گرامی داشت فروزه پاک و ارزشمند سپنته آرمئی تی یا سپندارمز است. سپنته آرمئی تی که از دو واژه سپنته (پاک و سپنتا) و آرمئی تی (آرمان و عشق) تشکیل شده است که جلوه گاه ایمان، فداکاری ، فروتنی، بردباری، وفاداری، مهر و مهرورزی و عشق پاک است.
در نسک گاتها، سروده های جاودانه اشو زرتشت از فروزه سپنته آرمئتی بارها یاد شده و ویژگی نیکی برای آن برشمرده شده است. 
ای آرمئی تی ، ای نماد ایمان و مهرورزی، آن پرتو اهورایی که پاداش زندگی سراسر نیک منشی است به من ارزانی دار. (گاتها هات ۴٣ بند ١). 
پروردگارا مرا به سوی راستی و پاکی که نهایت آرزوی من است رهبری کن تا با پیروی از آرمئ تی و عشق پاک به رسایی دست یابم. (هات ۴٣ بند ٣). 
آرمئی تی، فروغ عشق مهرورزی را در دل راستی پویان روشن کرده آنان را به سوی راستینگی رهنمون خواهد کرد. (هات ۴٣ بند ۶). 
آرمئی تی چون نماد مهر و مهرورزی ، عشق و پاکی، باور به اهورا و اندیشه رسا است، پس به هنگام تردید و دودلی با یاری از او خواسته شده تا نور ایمان و عشق به هرپدیده نیکی در دل انسان پویا و پایدار گردد.

در اوستا نامه مینوی ایران باستان بارها به زنان نیک و پارسا درود فرستاده شده و جایگاه بلند مینوی برای آنان آرزو شده است. " از میان زنان و مردان، آن را که برابر آیین راستی ستایش نیکوتری داشته باشد مزدا اهورا از آن آگاه است... زنان و مردان نیک را میستاییم... این زمین را با زنانی که روی آن زندگی میکنند می ستاییم... زنانی که با درستکاری و راستی سرآمد شده اند را می ستاییم... مردان و زنان نیک اندیش که در هر سرزمین با وجدان آگاه با بدی و کژاندیشی نبرد و ستیز میکنند را می ستاییم... کدبانوی خانه که اشو (پاک و راست) و سرآمد اشویی باشد را می ستاییم... زن پارسایی را می ستاییم که بسیار نیک اندیش، بسیار نیک گفتار، بسیار نیک کردار و با وجدان باشد".
از سوی دیگر سپنته آرمئی تی در نقش گیتایی خود از زمین پاسداری میکند به این شوند که برخی از ویژگیهای زن و زمین مانند شکیبایی، مهربانی، زایندگی، پرورش دادن، فروتنی و بردباری باهم مشترک است. 
ابوریحان بیرونی در نسک آثار الباقیه آورده است: " اسفندارمز فرشته موکل بر زمین است... 
سپندارمذ در ماه سپندارمذ به جهت یکی شدن نام روز با ماه جشن زنان بوده است و مردان به زنان ارمغان پیشکش میدادند. 
این رسم در شهرهایی چون سپاهان، ری و پهله و شهرهای مرکزی و باختر ایران باقی مانده است و به پارسی مزدگیران گویند چنانچه بیرونی نیز اشاره کرده است سپاس و ستایش مادران و زنان از ویژگیهای اسفندگان است. در این روز مردان و فرزندان با برگزاری مراسم شاد و هدیه دادن از عشق و مهر بانوان سپاسگزاری میکنند، در این روز زنان و مادران رخت و جامه نو میپوشند و انجام کارهای خانه بر دوش پدران و فرزندان است.
جشن اسفندگان (سپندارمز)، روز عشق پاک، روز بزرگداشت جایگاه زن و باروری زمین است.

روز عشق ایرانی هم اکنون در گاهشماری خورشیدی با روز بیست و نهم بهمن ماه (هیجدهم فوریه) برابر شده است.از آنجا که بسیاری از جشن های ایران باستان مانند گاهنبارها، مهرگان، نوروز و پنجه همه به مدت پنج روز برپا میشده است و اکنون نیز در سنت زرتشتیان پنج روز ادامه دارد. پیشنهاد میشود برای گرامی داشت چنین روزی که پنج روز با جشن ولنتین اروپایی نیز فاصله دارد به نام جایگاه عشق، به یاد بانوان و مادران و به پاسداری از زمین؛ جشن پنج روزه داشته باشیم تا شکوه شیدایی و دلدادگی را در زمان بیشتری احساس کرده و جاودانه سازیم. با این دگرگونی و به این انگیزه مهم که شادی خویش را که برای عشق است به یاد و به نام جشن اسفندگان پاس بداریم و نام ولنتاین را با ارج به بنیانگزاران آن واگذاریم. 
جشن اسپندگان خجسته باد.

موبد کورش نیکنام

 

+دروووووووووود به همه دوستای دوست داشتنی دهکده آرمـــــــــــــــــا ♥ یه عااالمه معذرت بخاطر این مدت طولانی که ما نبودیم و بعضی از شما مهربونا رو نگران خودمون کردیم ماچ خدا میدونه چقد دلم برای دهکده تنگ شده بود....

 همزمان با روز عشق ، ما هم تمام عشق و علاقه مونو بهتون پیشکش میکنیم و آرزوی سرفرازی همیشگیتونو داریم قلب

با مهر

 سیما و آرمین

/ 15 نظر / 107 بازدید
نمایش نظرات قبلی
قاصــــــدک مهربانی

سلاااااااااااااااااااام منوک میشناسین؟[چشمک] اهان پس باید29بگیم ولنتاین[چشمک] پس ولنتاینتون مبااااااااااااااااااااااااااااااارک[هورا][هورا][هورا][هورا][هورا][هورا] مرسی ازاطلاعاتتون

jashnetavalode belagerha

سلام دوست خوبم فردا توی وبه تولد3تا تولد داریم خوشحال میشیم تو این شادی با ما سهیم باشی[لبخند][گل]

مهسا

سلاااام سیمااا و آرمیییین[هورا] خوبین؟ بیاین آپمو ببینین..پست جدیدم مخصوص شماست :)

پرنیان حامی

سلااااام . روز اسفندگان شما خیلی خیلی مبارک باشه و ممنون که دعوتم کردین [گل]

محیا

سلاااااااااااااام به به خوش اومده آرما [بغل]

بهزاد

سلام سلام. خوبين؟ مطلب مفيد و كاملي بود. يادمه پارسال هم در مورد اين جشن گفته بودين. درسته؟ [گل]

یاسمن

ادم اینارو میخونه دلش میخواد برگرده به دوران قدیم به اون همه اصالت زندگیتون سراسر لبریز عشق

مژگان

درود بر شما[گل] http://sokootebaran.persianblog.ir/